Aynı Gökyüzü Altında Ağaçlar: Yüksel Pazarkaya’nın Aynı Gökyüzü Adlı Kitabında Ağaç Motifinin Eko-Poetik ve Kültürel Bellek Bağlamında Analizi
Author :
Abstract
Bu çalışma, Yüksel Pazarkaya editörlüğünde hazırlanan ve iki dilli (Almanca/Türkçe) bir yapıya sahip olan Aynı Gökyüzü adlı şiir seçkisinde ağaç motifinin poetik, etik ve kültürel işlevlerini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın temel odağını, ağaç imgesinin doğayı temsil eden simgesel bir unsur olmanın ötesine geçerek; göç, yerinden edilme ve köklenme deneyimleriyle kurduğu anlam ilişkilerini ortaya koymak oluşturmaktadır. Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi kullanılmış; antolojide yer alan sekiz farklı şaire ait şiirler arasından belirlenen 10 örneklem metin, eko-poetik ve kültürel bellek bağlamında içerik analizine tabi tutulmuştur. Analizler sonucunda, ağaç motifinin metinlerde "varoluşsal bir dayanak", "edebî belleğin taşıyıcısı" ve "etik bir barınak" olarak yapılandırıldığı saptanmıştır. Bulgular; ağacın insan bedeniyle kurduğu izomorfik bağın göçmen özne için bir "tutunma" eylemine dönüştüğünü ve farklı dillerdeki adlandırmalara rağmen ağacın dilden bağımsız, birleştirici bir varlık çekirdeği sunduğunu göstermektedir. Sonuç olarak çalışma, Aynı Gökyüzü altındaki ağaçların, insan-merkezci bakışı sorgulayan ve evrensel bir aidiyet zemini inşa eden temel birer eko-poetik figür olduğunu kanıtlamaktadır.
Keywords
Abstract
This study aims to examine the poetic, ethical, and cultural functions of the tree motif in the bilingual (German/Turkish) poetry collection titled Aynı Gökyüzü, edited by Yüksel Pazarkaya. The primary focus of the research is to reveal the semantic relationships established between the tree image and the experiences of migration, displacement, and rooting, moving beyond the representation of nature as a mere symbolic element. Qualitative research methodology, specifically document analysis, was employed in this study. From the anthology featuring eight different poets, ten representative poems were selected and subjected to content analysis oriented toward eco-poetics and cultural memory. As a result of the analyses, it has been determined that the tree motif is structured in the texts as an "existential foundation," a "carrier of literary memory," and an "ethical shelter". The findings indicate that the isomorphic bond established between the tree and the human body transforms into an act of "holding on" for the migrant subject. Furthermore, despite varying linguistic designations, the tree provides a unifying existential core independent of language. In conclusion, the study demonstrates that the trees under the "Same Sky" serve as fundamental eco-poetic figures that challenge anthropocentric perspectives and construct a ground for universal belonging.
