Author :
Abstract
Zorunlu veya gönüllü olarak gerçekleşen göç hareketleri, tarih boyunca milyonlarca insanın yer değiştirmesine neden olmuş ve bu süreçte ebeveynlerinden veya yasal olarak kendilerinden sorumlu kişilerden ayrı kalan refakatsiz çocuklar (unaccompanied children), korunmaya en fazla ihtiyaç duyan gruplardan biri hâline gelmiştir.
Bu çalışmanın amacı refakatsiz çocukların insan ticareti karşısındaki kırılganlıklarını dijital teknolojilerin etkisini de dikkate alarak değerlendirmek ve mağduriyetlerin önlenmesinde erken tespit mekanizmalarının rolünü incelemektir. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi ve literatür taraması kullanılmış; uluslararası sözleşmeler, ulusal mevzuat, uluslararası kuruluş raporları ve akademik çalışmalar incelenmiştir. Bulgular, refakatsiz çocukların kayıt ve koruma süreçlerindeki eksiklikler nedeniyle koruma mekanizmalarının etkinliğini sınırlandırdığını ortaya koymaktadır. Sonuç olarak, refakatsiz çocukların korunmasını güçlendirmek amacıyla sınır birlikleri, genel kolluk, sağlık ve eğitim kurumları, sivil toplum kuruluşları ile yerel toplumun iş birliğine dayanan, yapay zekâ destekli, Çok Paydaşlı Erken Tespit Modeli önerilmektedir.
Keywords
Abstract
Migration movements, occurring either involuntarily or voluntarily, have caused the displacement of millions of people throughout history; in this process, unaccompanied children, who are separated from their parents or legal guardians, have become one of the most vulnerable groups in need of protection.
The objective of this study is to evaluate the vulnerabilities of unaccompanied children to human trafficking, taking into account the impact of digital technologies, and to examine the role of early detection mechanisms in preventing victimization. The research employs qualitative research methods, specifically document analysis and a literature review, examining international conventions, national legislation, reports from international organizations, and academic studies. The findings reveal that deficiencies in the registration and protection processes of unaccompanied children limit the effectiveness of safeguard mechanisms. Consequently, to strengthen the protection of unaccompanied children, an AI-powered, Multi-Stakeholder Early Detection Model is proposed, predicated on cooperation among border units, law enforcement, healthcare and educational institutions, civil society organizations, and the local community.
Keywords
Migration, Human Trafficking, Unaccompanied Children, Early Identification, Child Protection System.