İletişim teknolojilerindeki dönüşüm, grafik tasarım disiplinini derin öğrenme ve üretken modelleme mimarileri üzerinden yapısal bir değişime zorlamaktadır. Bu çalışma, yapay zekâ (YZ) araçlarının grafik tasarım süreçlerindeki operasyonel rollerini, teknik kapasitelerini ve tasarımcı kimliği üzerindeki etkilerini çözümlemeyi amaçlamaktadır. Nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması deseninin benimsendiği araştırmada; Midjourney, DALL-E 3 ve Adobe Firefly araçları, doküman analizi ve teknik inceleme yoluyla karşılaştırılmıştır. Analiz sonuçları; Midjourney’in sanatsal derinlik ve stilistik zenginlikte, DALL-E 3’ün semantik isabet ve fikir geliştirme süreçlerinde, Adobe Firefly’ın ise endüstriyel iş akışlarına entegrasyon ve etik standartlarda ön plana çıktığını göstermektedir. Araştırma, tek bir YZ aracının tasarım sürecinin tüm aşamalarını karşılayamadığını, bunun yerine araçların projenin fazına göre hibrit bir modelle kullanıldığını ortaya koymaktadır. Sonuç olarak, yapay zekânın tasarımcıyı ikame eden bir unsur değil, "akıllı bir asistan" olarak konumlandığı ve tasarımcının rolünün statik bir uygulayıcıdan, stratejik kararlar veren bir "küratör" kimliğine evrildiği saptanmıştır.
The transformation in communication technologies is forcing the discipline of graphic design into a structural change through deep learning and generative modeling architectures. This study aims to analyze the operational roles, technical capacities of artificial intelligence (AI) tools in graphic design processes, and their impact on the identity of the designer. Adopting the case study design, one of the qualitative research methods, the study compares Midjourney, DALL-E 3, and Adobe Firefly through document analysis and technical examination. The analysis results show that Midjourney excels in artistic depth and stylistic richness, DALL-E 3 in semantic accuracy and ideation processes, and Adobe Firefly in integration into industrial workflows and ethical standards. The research reveals that a single AI tool cannot meet all stages of the design process; instead, tools are used in a hybrid model depending on the project phase. Consequently, it is determined that artificial intelligence is positioned as an "intelligent assistant" rather than a replacement for the designer, and the role of the designer has evolved from a static applier to a "curator" who makes strategic decisions.